Glukuronolakton
Glukuronolakton, nazywany też D glukuronolaktonem, to związek organiczny należący do pochodnych węglowodanowych. Strukturalnie jest laktonem kwasu glukuronowego, a więc produktem powstałym przez wewnątrzcząsteczkowe zamknięcie pierścienia. Już sama nazwa wiele o nim mówi: człon „glukuro” wskazuje na pokrewieństwo z przemianami cukrowymi, a „lakton” odnosi się do formy pierścieniowej tworzonej przez niektóre kwasy hydroksylowe. Z punktu widzenia chemii jest to związek należący do porządku biochemii węglowodanów, a nie substancja egzotyczna czy oderwana od naturalnych procesów organizmu.
W organizmie człowieka kwas glukuronowy i związane z nim przemiany są częścią zwykłego metabolizmu. Ten obszar biochemii wiąże się między innymi z przemianami wielu związków endogennych i egzogennych, ponieważ glukuronidacja jest jednym z podstawowych procesów sprzęgania w ustroju. W tym kontekście glukuronolakton można rozumieć jako związek osadzony w szerszym świecie przemian cukrów utlenionych oraz metabolizmu kwasu glukuronowego. Nie jest to zatem pojęcie oderwane od biologii, lecz fragment dobrze znanej mapy przemian komórkowych.
W przyrodzie powiązane związki można odnaleźć w tkankach organizmów żywych, natomiast w technologii żywności glukuronolakton pojawia się jako składnik kojarzony z produktami funkcjonalnymi i napojami o specjalnym charakterze recepturowym. Jego obecność w takich formulacjach wynika bardziej z historii technologicznej i rynkowej niż z tradycji kulinarnej. Sam związek może być otrzymywany przemysłowo z wykorzystaniem kontrolowanych procesów chemicznych lub biotechnologicznych. Z punktu widzenia encyklopedycznego najciekawsze jest to, że glukuronolakton łączy dwa światy: prostą logikę chemii węglowodanów i nowoczesny język składów technologicznych.