Astragin
AstraGin to nie nazwa pojedynczej substancji chemicznej, lecz zastrzeżona nazwa handlowa mieszaniny ekstraktów roślinnych otrzymywanych z Astragalus membranaceus oraz Panax notoginseng. W materiałach producenta i dokumentach unijnych jest opisywany jako botaniczny ekstrakt pochodzący z korzeni obu tych roślin, wytwarzany z użyciem określonej technologii ekstrakcji i standaryzacji. Oznacza to, że AstraGin należy traktować jako formę technologiczną i komercyjną, a nie jako pojedynczą cząsteczkę o prostym wzorze sumarycznym. Tego typu nazwy są typowe dla współczesnego rynku składników markowych: pod jedną nazwą funkcjonuje złożony surowiec o ustalonym profilu, a jego tożsamość wynika z pochodzenia botanicznego, procesu przetwarzania oraz parametrów standaryzacyjnych.
Z encyklopedycznego punktu widzenia najważniejsze jest więc rozdzielenie trzech warstw: roślin źródłowych, ekstraktu jako formy przetworzenia oraz nazwy handlowej jako znaku identyfikującego konkretny produkt surowcowy. Astragalus membranaceus należy do surowców korzeniowych o długiej historii w tradycjach azjatyckich, natomiast Panax notoginseng jest gatunkiem żeń-szenia o odrębnej tożsamości botanicznej i fitochemicznej.
Połączenie tych dwóch surowców w jedną formułę tworzy składnik o charakterze ekstraktowym, a nie czysto chemicznym. Przy takich nazwach najwięcej porządku daje właśnie opis technologiczno-botaniczny: AstraGin to markowy kompleks dwóch ekstraktów korzeniowych, a nie samodzielna cząsteczka należąca do klasy witamin, aminokwasów czy soli mineralnych.