Dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy

Dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy, czyli NAD, to jeden z najbardziej podstawowych koenzymów w biochemii komórki. Jak sama nazwa wskazuje, jest dinukleotydem, a więc cząsteczką złożoną z dwóch połączonych nukleotydów. Britannica opisuje NAD jako koenzym uczestniczący w wielu reakcjach utleniania jako przenośnik elektronów. W praktyce oznacza to, że NAD bierze udział w przemianach, w których jedna cząsteczka oddaje elektrony, a inna je przyjmuje. Takie reakcje należą do rdzenia metabolizmu energetycznego wszystkich organizmów żywych. To nie jest składnik „dodany” do biologii człowieka, lecz jedna z cząsteczek, bez których nie sposób opisać oddychania komórkowego, przemian glukozy czy tworzenia ATP.

Z punktu widzenia przyjaznego opisu warto zaznaczyć, że NAD nie funkcjonuje jako typowy składnik jednego produktu spożywczego w rodzaju cukru czy skrobi. Jest raczej obecny w żywych komórkach i powiązany z witaminą B3, ponieważ część nikotynamidowa tej cząsteczki wyrasta z tej samej chemicznej rodziny. Gdy mówi się o NAD, mówi się więc o samej tkance życia: o tym, jak komórki przechwytują energię z pożywienia i przekazują ją dalej w postaci użytecznej dla reakcji chemicznych.

To właśnie dlatego nazwa ta tak często pojawia się w biochemii, mikrobiologii, fizjologii roślin i zwierząt. Ciekawostką jest, że choć brzmi bardzo technicznie, NAD jest jednym z najbardziej uniwersalnych koenzymów w całym świecie żywym — od bakterii po człowieka.