Gurmar
Gurmar to tradycyjna nazwa rośliny Gymnema sylvestre, tropikalnego pnącza należącego do rodziny toinowatych. Kew podaje, że jest to zaakceptowany gatunek o zasięgu obejmującym tropikalny i subtropikalny Stary Świat, rosnący głównie w sezonowo suchych biomach tropikalnych. Sama nazwa „gurmar” pochodzi z tradycji indyjskiej i funkcjonuje jako nazwa surowcowa oraz etnobotaniczna, natomiast Gymnema sylvestre jest nazwą botaniczną porządkującą tożsamość rośliny. Z punktu widzenia użytkownika to ważne, bo przy wielu hasłach zielarskich nazwa handlowa i nazwa łacińska bywają traktowane jak dwa różne byty, a w rzeczywistości opisują ten sam gatunek. Gurmar nie jest pojedynczą substancją, ale całym surowcem roślinnym, w którym analizuje się liście, łodygi i charakterystyczne związki wtórne.
Najbardziej rozpoznawalną grupą związków obecnych w tej roślinie są kwasy gymnemowe, czyli triterpenowe saponiny o złożonej budowie. To one nadały gurmarowi rozpoznawalność w literaturze fitochemicznej. Jednak w opisie encyklopedycznym równie ważne jest samo tło botaniczne: mamy do czynienia z lianą przystosowaną do ciepłego klimatu, zakorzenioną w tradycjach roślinnych Azji Południowej, a nie z „samą substancją aktywną”. Tego typu hasła najlepiej prowadzić przez roślinę, jej zasięg, część wykorzystywaną jako surowiec i charakterystyczny profil chemiczny. Dzięki temu czytelnik rozumie, że gurmar to przede wszystkim gatunek rośliny o własnej biologii i historii kulturowej, a nie wyłącznie skrót z nowoczesnej etykiety.