Cellulit wodny - co to jest? Jak powstaje?

Tak zwany cellulit wodny jest zjawiskiem związanym z zatrzymywaniem płynów w tkankach podskórnych, co prowadzi do uczucia obrzęku i ciężkości. Jego występowanie wiąże się przede wszystkim z zaburzoną równowagą elektrolitową i nieprawidłowym drenażem limfatycznym. Odpowiednio skomponowana dieta może wspierać usuwanie nadmiaru wody i poprawiać krążenie w drobnych naczyniach. Kluczowe znaczenie mają składniki mineralne, nawodnienie, niektóre substancje bioaktywne i unikanie niektórych produktów.

1. Powstawanie cellulitu wodnego
2. Elektrolity na cellulit wodny
3. Dieta przy cellulicie

Powstawanie cellulitu wodnego

Określenie „cellulit wodny” nie jest terminem medycznym ani naukowym, lecz raczej potocznym sposobem opisania sytuacji, w której w tkankach podskórnych w niektórych częściach ciała dochodzi do nadmiernego zatrzymywania płynów, a skóra staje się obrzęknięta, mniej elastyczna i wizualnie pogrubiona.

W literaturze naukowej rzadko używa się tego pojęcia, ponieważ cellulit jako zjawisko jest traktowany całościowo, z uwzględnieniem wielu mechanizmów, w tym nadwagi i otyłości, zaburzeń mikrokrążenia, przepuszczalności naczyń włosowatych w naczyniach krwionośnych, zmian w drenażu limfatycznym i w strukturze tkanki łącznej. W praktyce kosmetologicznej i fizjoterapeutycznej rozróżnia się postacie cellulitu, co rzutuje na dobór narzędzi do walki z tym zjawiskiem.

Komponent obrzękowy (związany z płynami) zdecydowanie przeważa nad tłuszczowym zwłaszcza u osób prowadzących siedzący tryb życia, z zaburzeniami krążenia żylnego lub limfatycznego, po długotrwałym przyjmowaniu estrogenów, a także w okresach zmian hormonalnych, takich jak faza lutealna cyklu, ciąża lub premenopauza.

"Niedobór elektrolitów szybko objawia się spadkiem energii, zmęczeniem, a nawet problemami z koncentracją czy zaburzeniami pracy serca. Dlatego tak ważne jest, aby uzupełniać je w odpowiednim momencie." Łukasz Domeracki - mgr Technologii Żywności

Cellulit wodny nie jest zatem odrębną jednostką chorobową, lecz raczej obrazem fizjologicznym w pewnym spektrum zmian cellulitowych, gdzie głównym problemem nie jest nadmiar tłuszczu, lecz retencja płynów. Można o nim mówić wtedy, gdy objawy nasilają się pod koniec dnia, po dłuższym staniu lub siedzeniu, gdy skóra w okolicach ud i łydek wydaje się napięta, mniej sprężysta, a ucisk powoduje widoczny ślad.

Elektrolity na cellulit wodny

Dieta wspierająca redukcję tzw. cellulitu wodnego powinna koncentrować się na utrzymaniu równowagi wodno-elektrolitowej, wspomaganiu pracy nerek i układu limfatycznego oraz ograniczaniu czynników sprzyjających zatrzymywaniu płynów, takich jak nadmiar sodu, cukrów prostych i przetworzonej żywności. Najważniejszym elementem jest właściwa proporcja między sodem i potasem, ponieważ to właśnie te elektrolity regulują dystrybucję wody między komórkami i przestrzenią pozakomórkową.

W typowej diecie spożycie sodu jest zawyżone, co prowadzi do zwiększonej retencji wody. Przez to wskazane jest ograniczenie soli kuchennej i produktów ją zawierających, takich jak słone i słodkie przekąski, sery dojrzewające, wędliny, gotowe sosy czy pieczywo przemysłowe. Zwiększenie podaży potasu, który działa antagonistycznie do sodu, wspomaga usuwanie nadmiaru płynów i obniża ciśnienie osmotyczne w tkankach. Dobrym jego źródłem są pomidory, ziemniaki, banany, awokado, nasiona roślin strączkowych i woda kokosowa. Dieta o niskim stopniu przetworzenia dostarcza też błonnik, który usprawnia działanie jelit i gospodarkę „odpadami”.

Zapotrzebowanie na sód i potas wśród osób dorosłych 

Dieta przy cellulicie

Jako że cellulit dotyczy najczęściej osób z nadmierną masą ciała, to kolejnym ważnym aspektem walki z cellulitem jest dieta nastawiona na chudnięcie. Dostosowanie poziomu spożycia kalorii powinno uwzględniać deficyt kaloryczny, który pozwala na redukcję masy tkanki tłuszczowej. Poza tym warto unikać żywności przetworzonej, czy alkoholu, bowiem nasilają one stany zapalne, które utrudniają chudnięcie.

Walkę z cellulitem mogą usprawnić też niektóre substancje bioaktywne dostępne głównie w formie suplementów diety. Uwagę zwrócić można na hydrolizowany kolagen, który sprzyja nawilżeniu tkanek i utrzymaniu elastyczności skóry. Dodatkowym wsparciem może się okazać diosmina, która zawarta naturalnie jest w cytrusach, a wykazuje potencjał wzmacniający naczynia krwionośne.

Źródło: 

• Schunck, M., Zague, V., Oesser, S., & Proksch, E. (2015). Dietary Supplementation with Specific Collagen Peptides Has a Body Mass Index-Dependent Beneficial Effect on Cellulite Morphology. Journal of medicinal food, 18(12), 1340–1348. https://doi.org/10.1089/jmf.2015.0022
• Smalls, L. K., Hicks, M., Passeretti, D., Gersin, K., Kitzmiller, W. J., Bakhsh, A., Wickett, R. R., Whitestone, J., & Visscher, M. O. (2006). Effect of weight loss on cellulite: gynoid lypodystrophy. Plastic and reconstructive surgery, 118(2), 510–516. https://doi.org/10.1097/01.prs.0000227629.94768.be
• Bass, L. S., & Kaminer, M. S. (2020). Insights Into the Pathophysiology of Cellulite: A Review. Dermatologic surgery : official publication for American Society for Dermatologic Surgery [et al.], 46 Suppl 1(1), S77–S85. https://doi.org/10.1097/DSS.0000000000002388
• Friedmann, D. P., Vick, G. L., & Mishra, V. (2017). Cellulite: a review with a focus on subcision. Clinical, cosmetic and investigational dermatology, 10, 17–23. https://doi.org/10.2147/CCID.S95830